تاثیر میگو بر قند خون؛ دیابتی ها چه نکاتی را در مصرف میگو رعایت کنند؟

دسته بندی :

حتما بخوانید

میگو و دیابت

میگو چیست؟
بیشتر مردم غذا های دریایی را یک گروه غذایی بسیار سالم می دانند. و اغلب مردم به غذا هایی مانند ماهی قزل آلا و چربی امگا ۳ فراوانش به عنوان یک “غذا های عالی” نگاه می کنند. اما در مورد غذا هایی مانند صدف و میگو چه؟ آیا آن ها هم به همان اندازه برای شما مناسب هستند؟
مانند بسیاری از غذا ها، همه میگو ها به طور برابر مفید و مناسب نیستند!

میگو و دیابت

همانطور که یک تکه ماهی یا یک تکه مرغ سرخ شده سالم نیست، یک قطعه میگو هم که سرخ شده باشد برای سلامت بدن شما خوب نیست. سلامتی غذا های دریایی همه به نحوه تهیه و طبخ آن ها بستگی دارد.
با این گفته، بیایید ببینیم کدام دسته از میگو ها نمره قبولی دریافت می کنند و کدام یک از آن ها به بهترین وجه رد می شوند.
حقایق تغذیه ای برای میگو
میگو دارای پروتئین فوق العاده بالا و کربوهیدرات پایین است که این ها ایده آل هستند.
فقط ۱۰۰ گرم میگو پخته شده ساده دارای:
کالری: ۹۹
پروتئین: ۲۳.۹ گرم
چربی: ۰.۳ گرم
کربوهیدرات ها: ۰.۲ گرم
فیبر: ۰ گرم
غذا های پر پروتئین برای دیابت بسیار مفید هستند زیرا پروتئین نه تنها به تثبیت قند خون کمک می کند بلکه در سیری (احساس پر بودن برای زمانی بیشتر) نیز نقش دارد. انرژی حاصل از کربوهیدرات ها به سرعت می سوزند، اما پروتئین ها و چربی ها انرژی پایداری می دهند که تا زمان وعده غذایی بعدی شما را حفظ می کنند.
میگو های کبابی دارای مواد مغذی مشابه لیست فوق می باشند، اما میگو هایی که مانند تمپور میگو، نگت های میگو یا “میگوهای پاپ کورنی” پخته شده و سرخ شده اند دارای میزان بسیار بیشتری از کربوهیدرات در هر وعده هستند.

بهتر است از مصرف غذا های سرخ شده دوری کنید زیرا دارای میزان کربوهیدرات های ساده و چربی های بد بالاتری هستند. در این غذا ها چربی های سالم امگا ۳ میگو تحت الشعاع روغن های گیاهی سمی و التهابی که در فست فود ها استفاده می شوند، قرار می گیرند.
وقتی صحبت از کوکتل میگو می شود، بزرگترین مسئله این است که آیا سس کوکتل دارای قند های اضافه شده است یا خیر. سس کوکتل اغلب حاوی سس کچاپ است که می تواند کاملاً شیرین باشد، بنابراین به دنبال نسخه های بدون قند این سس یا انواع بهتر آن باشید، سس کوکتل را در خانه درست کنید تا بدانید که چه چیز هایی در آن می ریزید.

میگو و دیابت

مقایسه میگو و غذا های دریایی با هم
خطا در انتخاب بین گزینه های غذا های دریایی دشوار است، زیرا بیشتر غذا های دریایی کم کربوهیدرات، سرشار از پروتئین و چربی های خوب هستند، وقتی در مورد “چربی های خوب” صحبت می کنیم منظور ما اسید های چرب امگا ۳ مانند EPA و DHA است.
چربی های امگا ۳ به دلیل خاصیت ضد التهابی، مورد توجه هستند. التهاب کمتر در بدن برابر است با درد کمتر، بهبود حساسیت به انسولین و عملکرد متابولیک بهتر بدن. جای تعجب نیست که ما آن ها را دوست داریم!
حداقل توصیه روزانه برای مصرف اسید های چرب امگا ۳ ۰.۲۵ تا ۰.۵ گرم (۲۵۰ گا ۵۰۰ میلی گرم) است و در واقع هیچ حد بالایی وجود ندارد، می توان گفت هرچه بیشتر بهتر!
در مقابل امگا ۳ اسید های چرب امگا ۶ هستند که معمولاً در روغن های گیاهی و غذا ها و میان وعده های فرآوری شده و همچنین در برخی از آجیل ها و غلات وجود دارند.
در حالی که اسید های چرب امگا ۶ ذاتاً برای شما بد نیستند، اما رژیم های غربی تمایل دارند که با امگا ۶ سرریز شوند در حالی که دارای امگا ۳ کمی هستند. هنگامی که نسبت و تعادل بین امگا ۶ و امگا ۳ از بین می رود، همه چیز خراب می شود و التهاب به وجود می آید.
بنابراین، در بیشتر موارد، بهتر است که مصرف غذا های غنی از امگا ۶ را محدود کنید و غذا های غنی از امگا ۳ مانند ماهی های چرب (و همچنین دانه های چیا و کتان) را مصرف کنید!
در نمودار ریز مغذی ها برای چند نوع غذای دریایی مختلف و میزان چربی های امگا ۳ موجود در آن ها ممکن است متوجه شوید که این غذا ها از نظر میزان پروتئین، کربوهیدرات و کالری کاملاً مشابه هستند. و منطقه اصلی که در آن تفاوت دارند مقدار امگا ۳ موجود در آن ها است.
به عنوان مثال، ۱۰۰ گرم میگو ۰.۳ گرم اسید های چرب امگا ۳ دارد، که این مقدار به ۰.۲ گرم (EPA)، ۰.۱ گرم (DHA) و مقدار کمی از (ALA) تقسیم می شود، در حالی که همان مقدار ماهی قزل آلا ۱.۵ گرم امگا ۳ دارد.

ماهی آزاد به دلیل دارا بودن از میزان بالای امگا ۳ عنوان “غذای عالی” ضد التهابی را به دست آورده است.
اما این به این معنی نیست که سایر گزینه های غذا های دریایی سالم نیستند، زیرا آن ها نیز همچنین گزینه های خوبی هستند.
میگو، ماهی تن، تیلاپیا و بسیاری دیگر از این دسته از غذا ها منابع پروتئینی عالی را برای هر وعده غذایی ایجاد می کنند و مقدار متوسط امگا ۳ در آن ها یک مزیت است.

میگو و دیابت

تحقیقات در مورد میگو و دیابت
مطالعات زیادی وجود ندارد که به طور خاص به فواید میگو بپردازند، اما مطالعات زیادی وجود دارد که ستایش چربی های امگا ۳ را به طور کلی نشان می دهند و تاید می کنند.
در مرحله اول، مطالعات نشان داده اند که افراد مبتلا به اختلالات متابولیکی مانند دیابت نوع ۲ و بیماری کبد چرب غیر الکلی، دچار کاهش سطح اسید های چرب امگا ۳ در خون می شوند. مقادیر کم امگا ۳ نیز با مقاومت بیشتر به انسولین ارتباط دارد.
با در نظر گرفتن این پیش زمینه، اجازه دهید برخی از مطالعات را مرور کنیم که فواید مکمل امگا ۳ را در بیماری های مزمن نشان می دهد.
مطالعه ای نشان داده است که ۲۴ هفته استفاده از مکمل امگا ۳ (۵۲۰ میلی گرم در روز) منجر به کاهش سایز دور کمر، کاهش سطح گلوکز، کاهش HbA1c و سطح لپتین کمتر در بین افراد دیابتی نوع ۲ در مقایسه با گروه مقابلشان که این میزان را دریافت نکرده بودند، شده بوده است. بیماران دیابتی که تحت درمان قرار گرفتند، دچار کاهش در میزان لیپید ها از جمله تری گلیسیرید ها شدند و نمرات شاخص آتروژنیک شان نیز بهبود یافته است.
بررسی دیگری نتیجه گرفته است که مکمل های امگا ۳ به پیشرفت در بهبود نشانگر های قلبی عروقی در بیماران دیابتی نوع ۲ مرتبط اند. آن ها دریافتند که مکمل ها با کاهش قابل توجهی در کلسترول بد، کلسترول، و تری گلیسیرید، و همچنین HbA1c و نشانگر های التهابی و اینترلوکین همراه هستند.
علاوه بر اینپ، نشان داده شده است که امگا ۳ مقاومت به انسولین را در شرایط متابولیکی مشابه دیابت مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) بهبود می بخشد. اگرچه PCOS در مقایسه با دیابت ویژگی های مختلفی دارد، هر دو اختلال مشترکاتی مانند التهاب مزمن، اختلال در تنظیم هورمونی و مقاومت به انسولین را دارند.
یک مطالعه دیگر در همین زمینه و بر روی ۶۸ زن مبتلا به مقاومت به انسولین و مبتلا به PCOS یا همان سندروم پلی کیستیک با دریافت دوز مشخصی از امگا ۳ گرفته شده از روغن بذر کتان که البته شامل مقداری ویتامین E نیز بوده است (به مدت ۱۲ هفته) دچار کاهش قابل توجهی در میزان مقاومت به انسولین و افزایش عملکرد سلول های بتا شدند.
نتیجه
میگو یک غذای مناسب برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ است که باید آن را در فهرست غذا هایشان قرار دهند. این ماده غذایی بسیار کم کربوهیدرات است و آنچه در واقع اهمیت دارد این است که چگونه میگو را طبخ می کنید (از همراهی آن با غذا های حاوی کربوهیدرات بالا و استفاده از روغن های ناسالم برای سرخ کردن آن خودداری کنید.). در روش های دیگر طبخ، میگو بسیار سالم و مفید خواهد ماند.
آخرین موردی که باید به آن توجه کنید منشاء میگو هایی است که خریداری می کنید. در صورت موجود بودن، به جای خرید میگو های پرورشی به دنبال میگو هایی باشید که به صورت طبیعی از دریا صید شده اند. زیرا غذا های دریایی که در طبیعت و به صورت طبیعی رشد کرده اند در مقایسه با آن هایی که در شرایط مصنوعی و پرورشی رشد کرده اند دارای سموم کمتری هستند (مانند آنتی بیوتیک ها).

توجه : مطالب دیابتی پلاس از منابع خارجی ترجمه شده و تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی دارد . از این رو توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست .

آخرین ویدیوها و صوت ها

مقالات مرتبط +

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *